‘Ik ben trots op mezelf, alles is bij Oranjeborg op z’n plek gevallen’

Het succesverhaal van Kadeem! Mooie passage in een bijzonder gesprek: de dag dat Kadeem naar het hoofdkantoor van Oranjeborg in Meppel rijdt om zijn auto te showen. Na vijf keer te zijn gezakt voor het praktijkexamen is het hem dan eindelijk gelukt het fel begeerde papiertje te behalen en nu wil hij graag zijn fraaie Skoda Fabia laten zien aan de mensen die erbij waren toen hij voor een kennismakingsgesprek aanwezig was op de locatie in Biddinghuizen.

,,Ik was helemaal blij en dankbaar”, gaat hij terug naar het moment dat hij het hoofdkantoor binnenstapte. Even later zit directeur Henk Stokvis naast hem op de passagiersstoel en rijden ze naar de woning van Kadeem in de wijk Haveltermade. Vol trots laat Kadeem zijn sfeervol ingericht flat zien. Ook Mark van Pijkeren van de frontoffice werpt die dag een bewonderende blik in het nieuwe onderkomen van Kadeem. De reactie die volgt vat het traject dat hij heeft afgelegd binnen de zorginstelling prachtig samen: ,,Dit is wel een succesverhaal.”
Een zonnige maandagochtend in oktober. Kadeem ontvangt zijn bezoek aan de eettafel in de ruimte naast de woonkamer. Er klinkt vrolijke muziek uit de boxen, die past bij de gemoedstoestand van de bewoner. Hij woont nu een jaar op deze plek en is volmaakt gelukkig in Meppel. Nadat hij koffie heeft geserveerd, maakt hij tijd om zijn levensverhaal te vertellen. Geboren in Paramaribo, op zijn zevende in de Bijlmer terechtgekomen, kind in een verscheurd gezin, opgegroeid bij zijn moeder na de scheiding van zijn ouders. ,,Mijn vader woonde in Rotterdam, hij overleed in 2007. We hadden af en toe contact. Ik was nog een snotneus, wist niet hoe ik met mijn gevoelens moest omgaan. Ik probeerde het weg te drukken, zag mijn moeder kapot gaan.”

Het is het begin van een donkere periode in zijn leven. Kadeem kruipt steeds verder in zijn schulp. Zijn schoolopleiding maakt hij af en hij slaagt voor de opleiding constructiebankwerker/lasser, maar daarna gaat het volledig mis. ,,Ik werd van een gelegenheidsdrinker een dagelijkse drinker. Bier, sterke drank, ik had mezelf niet meer in de hand. Ik raakte verslaafd. Afkickkliniek in, afkickkliniek uit. In 2018 heb ik drie maanden in Julianoord gezeten, daar kreeg ik therapie en vond ik rust, maar nadat ik terug was in Amsterdam ging het weer fout. Ik wilde die cirkel doorbreken, ik moest weg uit Amsterdam.”

Dan wordt hij via een van zijn behandelaren in contact gebracht met Oranjeborg. Hij kan zich de dag nog goed herinneren dat hij afreisde naar Biddinghuizen voor een kennismakingsgesprek. ,,Er zat een hele delegatie op mij te wachten. Ik wist eerst niet goed wat ik ervan moest denken. Ik had toch niets misdaan? Maar het was een warm welkom. Ik heb direct gezegd dat ik de uitdaging wilde aangaan. Mijn indicatie paste niet bij de zorgbehoefte , maar Mark van Pijkeren zei dat ze een poging gingen wagen. Mark was toen nog niet zo lang bij Oranjeborg. Terwijl ik er zat is er contact gezocht met de locatie in de Wijk. Ze hadden de telefoon op de speaker gezet, maar Ron van den Doel kon je ook zonder luidspreker horen…”

In de wetenschap dat er nieuwe kansen voor hem komen keert Kadeem terug in de herstelkliniek, waar hem op het hart wordt gedrukt dat hij zich geen misstappen meer kan permitteren. ,,Ik was in september 2019 voor de laatste keer lam geweest. Ze waren heel stellig: ‘je moet nuchter blijven, anders blazen we het af.’ Ik moest vechten tegen mijn verslaving, maar dat wilde ik ook. Ik heb mijn moeder opgebeld om het nieuws te vertellen. Zij is mee geweest toen we naar de Wijk reden om kennis te maken. Dat was nog vóór kerst. Ik wist niet wat ik zag onderweg. Het werd steeds rustiger. Ik had zoiets van: ‘leven hier ook nog mensen?’ We konden de locatie eerst niet vinden, maar toen ik het terrein opstapte had ik direct een goed gevoel. Ik twijfelde niet, deze kans moest ik pakken. Hoe langer ik zou wachten, hoe moeilijker het zou worden. Dat heb ik ook gezegd: ‘Ik zie het zitten’. Tijdens de kerstdagen heb ik mij opgesloten op mijn kamer om niet in de verleiding te komen. Het was uit bescherming voor mezelf dat ik alleen bleef.”

Op 7 januari 2020 krijgt Kadeem het heugelijke nieuws dat hij mag afreizen naar zijn nieuwe woonplek in Drenthe. Hij leert de jongens kennen, maakt kennis met de begeleiders en spreekt in de gesprekken die volgen zijn wens uit om in de toekomst ambulant te wonen. ,,Daarnaast wilde ik mijn auto- en scooterrijbewijs halen. Ik had al voldoende schade aangericht, ik verdiende het om op beide poten terecht te komen.” In de Wijk vindt hij al snel zijn draai. Het is een enorme stap, van de grote stad naar het platteland, maar Kadeem gedijt prima in zijn nieuwe omgeving. Zijn ontwikkeling gaat zelfs zó goed dat zijn wens naar meer zelfstandigheid wordt ingewilligd. ,,Ik moest bij Dennis Spoelder en Stephan Veldman komen. Eerst schrok ik. Was er misschien wat gebeurd? Maar ik kreeg goed nieuws. Er waren al een paar jongens vertrokken en ik was de volgende die de kans kreeg in een appartement/aanleunwoning in het dorp. Ik heb er samengewoond met Jonathan. Boodschappen doen, koken, schoonmaken, eigenlijk alles wat komt kijken als je op jezelf woont. Overdag liep ik stage bij een bedrijf.”

De ultieme beloning volgt in 2025 wanneer Kadeem te horen krijgt dat er een huis voor hem in Meppel is vrijgekomen. ,,Ik was echt heel blij. Dennis zei direct: ‘we gaan je helpen.’ Ik heb mijn moeder gebeld. Zij vroeg zich af of het niet te snel was, maar Dennis stelde haar gerust. Hij zei dat ze het volste vertrouwen in mij hadden en dat ze bovendien de controle hielden.” Hij schiet in de lach. ,,We zijn de flat gaan bekijken, die helemaal leeg was. Ik heb een foto gemaakt en mijn broer een berichtje gestuurd: ‘Ze hebben mij eruit gegooid, man. Nee joh, grapje. Dit is mijn nieuwe huis. Samen met mijn moeder en mijn neefje is hij daarna komen kijken. ‘Dat heb je toch wel goed gedaan,’ was hun reactie. Zo voelt het ook. Ik ben trots op mezelf, alles is bij Oranjeborg op z’n plek gevallen.”

Het jaar in Meppel is omgevlogen. Kadeem staat elke dag vrolijk op, in de wetenschap dat hij een nieuwe fase in zijn leven is ingegaan: een mooie woonplek, een stageplaats bij een leuk bedrijf en de wetenschap dat Oranjeborg nooit ver weg is. Bang voor een terugval is hij niet. Kadeem staat sterk in zijn schoenen. Nu hij zijn scooter- en autorijbewijs heeft gehaald, wil hij ook zijn motorrijbewijs, maar het belangrijkste is genieten van het leven. ,,Ik kan mezelf in de spiegel aankijken. Wanneer ik boodschappen doe loop ik in de supermarkt bewust langs de drank, ik durf de confrontatie aan te gaan, want ik ben sterker dan de alcohol.”


Geplaatst: 04-11-2026